Ben kopya baba istemiyorum

Ali 3. sınıf öğrencisi ve babası bir işadamı. Anne eşi için 'işkolik' diyor. Ali sınıfta herkesi dövüyor, evde de öfke hakim. Babasız geçen günler onu bu hale getirmiş. Oğluyla telefonla görüntülü konuşmak isteyen babaya Ali'nin tepkisi ilginçtir: "Ben kopya baba istemiyorum, gerçek baba istiyorum."

Babası ünlü bir işadamı, sürekli seyahat ediyor. Oğlu üçüncü sınıfta ve babasını çok özlüyor. Annesi babadan bir hayli şikâyetçi; 'O tam bir işkolik' diyor. 'Tüm yük benim üzerimde. Aslında benim tedavi görmem lazım. Bu çocuk babasızlıktan ve benim ona bağırmalarımdan böyle oldu.'

Ne olmuştu Ali'ye? Sınıftaki herkesi dövüyordu. Ders çalışmıyor ve çok sinirliydi. Annesi ona bağırıyor, o da annesine. Hatta bazen annesine de vuruyordu. Yine babasız geçen bir akşam, baba arar ve cep telefonundan oğluyla görüntülü konuşmak ister. Ali ağlayarak odasına koşar, kafasını yastığa gömer, bağırarak gözyaşlarını bırakır; "Ben kopya baba istemiyorum, gerçek baba istiyorum." diyerek ağlar. Baba, ailesinin ihtiyaçlarını görmelidir elbette ama baba sadece eve para getiren midir? Ali'nin annesi eşine, "Çocuklarımız büyüdüklerinde seninle ilgili hiçbir şey hatırlamayacak. Babalarıyla birlikte hiçbir anıları olmayacak ve sen geçmişi geri getiremeyeceksin, büyüdüklerinde senden kopmuş olacaklar." diyor. Çocuğun ruh sağlığı için hem annesine hem de babasına ihtiyacı vardır. Bir çocuk babasından sadece eve para getirmesini mi ister? Tabii ki hayır.

BABA OLMAYI HİSSETMEK

Baba olmak çoğu erkeğe heyecan verir. Ancak, bir erkeğin baba olduğunu hissetmesi ve çocuğuyla ilgili sorumluluk alması anneye göre biraz daha zaman alır. Ve bu annenin yaşadığı kadar da kolay olmaz. Babalar bebekleri ve çocuklarıyla birlikte oldukları süreye göre yeni rollerine daha çabuk uyum sağlayabilir. Babalığı hissetmek biraz da gösterilecek gayrete bağlıdır. Bu yüzden, bir baba her gün en az 30 dakikasını sadece çocuklarına ayırmalıdır. Çocuğuyla yakınlaşmaya çalışmalı, onunla ilgili sorumluluklar almalıdır. Baba, çocuğunu yetiştirme sorumluluğunu anne ile birlikte paylaşmalıdır. Araştırmalar, babayla çocuk arasındaki paylaşımın artmasının çocuğun zekâsını, sözel becerilerini, okul başarısını, özgüvenini, benlik kavramını olumlu yönde etkilediğini gösteriyor.

ÇOCUKLARIN BABAYA İHTİYACI VAR

Bazı babaların bebekleri olduktan sonra çok yoğun çalışmaya başlamaları acaba bir kaçış mıdır? İş yoğunluğu kaçış anlamına da gelebilir. Araştırmalar, ilk 4 yaşında çocuğun günlük bakımı, oyun oynanması, eğitimi gibi durumlarda anneyle beraber babanın da ilgilenmesinin çocuğun gelişimindeki olumlu etkilerini gösteriyor. Erkek çocuklar cinsel kimlik oluşumu ve sosyalleşme açısından babaya ihtiyaç duyar. Kız çocukların babaları ile iyi ilişkiler içerisinde olmaları özgüvenlerini, kişilik gelişimlerini, benlik algılarını, özellikle ergenlik döneminde yakından etkiler. İyi bir baba, ergenlik döneminde sınırların konmasında ve ergenin kendisini güvende hissetmesinde de anneye yardım eder.

Araştırmalar, ülkemizdeki babaların çocuklarıyla çok az iletişim kurduklarını gösteriyor. Babaların en çok önemsedikleri rol maddi bakımdan çocuğa bakabilmek oluyor. Baba çocuğu için akşam eve gelince disiplin sağlamak amacıyla sert ve öfkeli bir otorite olmayı tercih ediyor. Anneler de babaları çocukların gözünde korkulan bir figür haline getiriyor. Bunun yerine baba, çocuğun ve ergenin sıkıntılarını paylaşabileceği, duygu ve düşüncelerini korkusuzca aktarabileceği, desteğini isteyebileceği, çocuğuna karşı sevgi ve şefkatini davranışlarıyla ve sözleriyle gösterebilen bir ebeveyn olmalıdır.

Bir çocuk babasından ne ister?

- 3 aylıkken babasının annesine yardım etmesini ve kendisini çok rahatsız eden gazın çıkarılmasını ister.

- 1 yaşında, yürümeyi yeni öğrenmişken babasının elinden tutarak yürümek ister.

- 2 yaşında, babasının onu sırtına almasını ve kendisiyle oynamasını ister.

- 3 yaşında, babasıyla parka gitmek ister.

- 5 yaşında, tatilde deniz kenarında babasıyla kumdan kale yapmak ister.

- 6 yaşında, babasının anaokulu gösterisine gelmesini ister.

- 7 yaşında, babasıyla kitap okumak ister.

- 9 yaşında, babasıyla futbol oynamak ister.

- 11 yaşında, babasının işyerini görmek ister.

- 13 yaşında, babasıyla maça gitmek ister.

- 16 yaşında, babasının kendisine araba kullanmayı öğretmesini ister.

FAZİLET SEYİDOĞLU PSİKOLOG   

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=1304915&title=ben-kopya-baba-istemiyorum

"Türkleri Anlama Klavuzu" yayınlandı

Ipsos KMG'nin yayınlanadığı Türkleri Anlama Kılavuzu'nda TV izleme alışkanlıkları, favori TV programları ve internet yasakları hakkındaki görüşleri bulunuyor. 

SMG Connected'ta yer alan habere göre, Ipsos KMG’nin iki yılda bir gerçekleştirdiği Türkiye’yi Anlama Kılavuzu Araştırması, fiziksel özellikler, hane yapısı, kişilik, din, kadın, çevre, siyaset, günlük yaşam, reklam, medya, teknoloji gibi birçok farklı yönden Türkiye insanının özelliklerini, tutum ve davranışlarını mercek altına alıyor.

Bu yazıda “Türkiye’yi Anlama Kılavuzu”ndan Türk tüketicisinin TV izleme alışkanlıklarını, favori TV programlarını ve internet yasakları hakkındaki görüşlerini bulabilirsiniz.

Araştırma sonuçları Türkiye’de insanların medya kullanımı hakkında da ilginç veriler ortaya koyuyor. Toplumun yüzde 84’ü her gün televizyon izlerken, sadece yüzde 21’i her gün radyo dinliyor. Her gün gazete okuyanların oranı ise yüzde 18’e düşüyor. Hiçbir zaman radyo dinlemediğini söyleyenlerin oranı yüzde 29 iken, bu oran gazete için de yüzde28 olarak tespit ediliyor.

Favori TV Programı Türleri

Haberler ve haber programları televizyonda izlemekten en çok hoşlanılan program türü. Türkiye genelinde insanların yüzde 65’i haberler ve haber programlarını izlemekten hoşlandığını ifade ederken, bu oran yerli diziler için yüzde 62 olarak tespit ediliyor.

Erkeklerin yüzde 72’si haber ve haber programlarını izlemekten hoşlandığını belirtirken, yüzde 46’sı yerli dizileri izlemekten hoşlanıyor. Öte yandan kadınların ise yüzde 77’si yerli dizi izlemekten hoşlanırken, haberler ve haber programlarını izlemekten hoşlanan kadınların oranı yüzde 57 olarak tespit ediliyor.

Erkeklerin yüzde 40’ı, kadınların ise yüzde 38’i izleyecek bir şey bulamadıklarında televizyonda karşılarına ne çıkarsa izliyorlar. İzleyecek bir şey bulamadıklarında karşılarına ne çıkarsa izleme oranının en yüksek olduğu SES grubu ise DE (yüzde 45).

Kadınların yüzde 50’si televizyonun başına oturmadan ne izleyeceğine karar veriyor. Yüksek SES gruplarında televizyonun başına oturduğunda ne izleyeceğini bilenlerin oranının daha yüksek olduğu görülüyor.

İnternet Yasakları

Nüfusun yüzde 60’ı değerlerimize zararlı medya içeriğinin yasaklanabileceği görüşünü taşıyor. 25 yaş ve üzeri grupta bu görüşü savunanların oranı daha yüksek.

Toplumun yüzde 61’i “bazı internet sayfalarının kapatılmasını doğru buluyorum” ifadesine katılıyor. 35-44 yaş arasında bu görüşte olanlar daha büyük bir çoğunluğu oluşturuyor.

Türkiye’yi Anlama Kılavuzu Araştırması, Türkiye nüfusunu temsil gücüne sahip olan Ipsos KMG Tüketici Panelleri’ne üye bireylerle yapılıyor. Bu araştırmaların beşincisi Aralık 2011’de tamamlandı. Saha çalışması 10 Ekim – 28 Kasım 2011 arasında yapıldı. Araştırma kapsamında Türkiye’de 14 yaş üstü 15.953 kişi ile görüşüldü.

http://teknoloji.samanyoluhaber.com/internet/778922/Turkleri-Anlama-Klavuzu-yayinlandi/

Yazın hangi içecek tüketilmeli?

Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dekan Yardımcısı, Beslenme ve Diyetetik Bölüm Başkanı Prof. Dr. Neriman İnanç, yaz sıcaklarında en yararlı içeceğin ayran olduğunu, bunu yüzde yüzlük meyve suları ile karpuz ve kavun gibi su oranı yüksek olan meyvelerin izlediğini söyledi.

Erciyes Üniversitesi öğretim üyesi Prof.Dr. Neriman İnanç, günlük sıvı ihtiyacı yaklaşık 3 litre olmakla birlikte bireylerin yaşı, fiziksel aktivitesi, cinsiyeti ve ortamın ısısından etkilendiğini söyledi. Yaşa göre değişmekle birlikte yaklaşık yüzde 60-70’i sıvı olan insan vücudunun bir günde ortalama solunum yoluyla, idrarla, terle ve dışkı ile 2.5 litre sıvı kaybettiğine dikkati çeken Prof.Dr. İnanç, şöyle dedi:

"Kaybedilen sıvı günlük tükettiğimiz su, karpuz kavun gibi su oranı yüksek olan meyve gibi besinler ve süt, ayran, çay, meyve suyu gibi diğer içeceklerle sağlanmaktadır. Günümüzde giderek artan sağlıklı beslenme bilinci ile birlikte besinlerin sağlık üzerine fonksiyonel özellikleri ve hastalıklardan koruyucu etkileri ön plana çıkmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü, her yaş grubunda sağlığın korunması için ‘bir günde 5 programı’ çerçevesinde sağlıklı bir diyetin elzem bileşenleri olan sebze ve meyvelerin tüketimini arttırılmasını önermektedir."

"YAŞAM İÇİN AYRAN VE YOĞURT"

Ayran’ın yaz aylarında en mükemmel ve yararlı içecek olduğunu vurgulayan Prof. Dr. İnanç, "Sıvı ihtiyacımızı karşılayacağımız diğer bir içecek ise geleneksel besinlerimizde biri olan yoğurttan yapılan ayrandır. Yoğurt ve ayran probiyotik içeren ürünlerdir. Probiyotik kelimesi Yunanca bir terim olup ’yaşam için’ anlamına gelmektedir. Yoğurt yapımında kullanılan bakteri bağırsaklarımızdaki florayı değiştirerek sağlığımız için yararlı etkileri oluşturur.

Bu etkiler bağışıklık sisteminin güçlenmesi, K, biyotin, B12, niasin vb vitaminler, zararlı maddelerin (toksinler) kan dolaşımına geçmesinin engellenmesi, besin alerjilerinin, ishalin ve kabızlığın tedavisi ve bazı kanser türlerinin önlemesidir. Bu nedenle yaz aylarında, sağlığa yararlı etkileri nedeniyle de ayranın, sıcakla terle kaybettiğimiz potasyum gibi bazı mineralleri yerine koymak için meyve suları yeterli ve dengeli beslenme profili içinde uygun miktarlarda tüketilmelidir” uyarasında bulundu.

http://www.samanyoluhaber.com/saglik/Yazin-icilecek-en-faydali-icecek/777625/

Bir Civcivin Verdiği Ders

Mesleğim gereği bir tavuk kümesinde denetlemeler yapıyor, kümes içi şartların civcivlerin yaşaması için ideal olup olmadığını inceliyordum. Biraz soluklanmak için, kümes içerisinde su deposuna dayalı durumdaki merdivenin ikinci basamağına oturmuş, çizmelerimi de kümes tabanındaki çeltik üzerine koymuştum. Bir ân çizmemin uçlarında küçük darbeler hissettim. O da ne? Civcivler belirli aralıklarla çizmelerimi gagalıyordu. Bu narin canlılara bakarak tebessüm ettim. Acaba yavrucuklar hâl dilleriyle bir şeyler mi ifade etmeye çalışıyorlardı? Bir ânda onların dünyaya geliş serüvenlerini düşünmeye başladım. Civciv âdeta dile gelmiş ve yaratılış serüvenini hayalen bana fısıldamaya başlamıştı: 

Tabiattaki çevre şartlarına oldukça benzer, sizlerin eliyle inşa edilmiş yapılarda geçirdiğim uzun bir gelişme sürecinden sonra buraya getirildim. Horoz babam, tavuk annem ve arkadaşları bu kümese benzer ama, daha farklı şekilde tasarlamış başka bir kümeste yetiştiriliyordu. Babamın 800, annemin ise yaklaşık 7.000 arkadaşı vardı. Annem, Yüceler Yücesi'nin (celle celâlühü) Hâlık isminin tecellisi olarak dünyaya getirildiğimizi, Rezzâk isminin tecellisi olarak da insan tüketimine hazır bir gıda maddesi olacağımızı söylerdi. Bu maksatla seçilen yumurtaların birisinin içinde de ben geliştim.

Hâdiseler, annemin yumurtalığındaki 5-6 follikül (yumurta hücresinin geliştiği yapı) içinde bulunan ovumların (yumurta hücresinin) hızlı bir gelişme göstermesiyle başladı. Başlangıçta yumurta sarısı üzerinde küçük bir nokta gibiydim, babamdan gelen hücre (sperm) ile henüz buluşmamıştım. Follikül dediğiniz kese içinde olgunlaşınca etrafımı saran zarlar patladı ve kıvrıntılı şekilde uzanan yumurta kanalına geçtim. İşte burada babamdan gelen hücre ile annemin hücresi bir araya geldi.

Döllenmiş taze bir yumurtanın sarısına dikkatli bir şekilde baktığınız zaman beni etrafı halka şeklinde (germinal disk) küçük bir benek ile çepeçevre sarılı vaziyette görebilirsiniz (Şekil-1). Ne kadar harikulâdedir ki, başlangıçta tek hücre iken, bütün organlarım, yaklaşık 2 mm. büyüklüğünde olan bu yapıdaki bölünmeler neticesi şekillendirildi. Akıllara durgunluk veren eşsiz gelişme ve farklılaşma hâdiseleri devam etti. Yumurtalık borusu içinde ilerlerken merkezdeki sarı kısmın etrafı yumurta akıyla sarıldı. Burada Hafîz isminin tecelli etmesiyle yumurtayı saran ak kısım, yoğunlaşarak yumurta sarısını ve dolayısıyla beni dağılmaktan korudu. Yumurta akı bileşiminden oluşan kalaza olarak adlandırılan iki ince iplikle yumurta sarısı yumurtanın uçlarına bağlandı. Bu ipliğimsi gergilerin görevi, sarı maddeyi yumurtanın merkez kısmında sarsılmaksızın tutacak bir hamak, bir yatak meydana getirmekti. İlâhî sanat, üzerimde eksiksiz ve en mükemmel şekilde tecelli ediyordu. 

Kanalın bir sonraki bölgesinde (istmus) yumurtanın iç ve dış zarları yaratılarak ilâve koruma tedbirleri alındı. Burada yaklaşık bir saat kalan zarla çevrili yumurta, kanalın uterus (rahim) kısmına sevk edildi. Buradaki kabuk bezlerinden % 94 nispetinde kalsiyum karbonat, yaklaşık % 6 nispetinde de magnezyum ve kalsiyum fosfatlı bileşikler salgılandı. Bu maddelerle 15-16 saat içinde yumurtanın dört tabakalı kabuk kısmı tamamlanmış oldu. Şayet annemin yemlerinde yeterli kalsiyum yoksa, ne kadar gayret ederse etsin, kabuk kısmını şekillendiremez, bu da kardeşlerimin ölümüne sebebiyet verir.

Yumurta borusunun, memeli hayvanlarda rahime karşılık gelen 6 cm. uzunluğundaki bu bölgesinden sonra, yumurtanın üzeri cila gibi koruyucu yeni bir sıvı ile sarılır. Kütiküle isimli bu ciladan sonra, dışarıya çıkacak duruma getirildiğim için çok şanslıydım. Üzerimde tecelli eden harikulade sanatları büyük bir hayretle temaşa etmekteydim. Ancak bana yüklenmiş programı eksiksiz bir şekilde gerçekleştirip bu borudan dışarı çıkmalı ve yeni güzellikler sergilemeliydim. 

Annemin vücudunda kıvrımlı şekilde uzandığından, 70-75 cm'lik gerçek uzunluğu anlaşılmayan üreme organlarında yaklaşık 24-25 saat süren bir seri faaliyetten sonra kendimi follukta buluverdim. Eğer modern zamanlarda olmasaydım, annem beni sımsıcak tüyleriyle ısıtacak ve hayata dâir eşsiz nasihatler verecekti. Ancak follukta bekleyişim çok uzun sürmedi. Anne ve babama elveda deyip viyol dediğiniz bir malzeme içinde buluverdim kendimi. Artık başka bir serüven başlıyordu. Yaratıcı'nın (celle celâlühü) içimize koyduğu gelişme programına, teknolojik makinelerde başlamanın huzuru belirivermişti içimde. Üst üste istiflenmiş viyollerin bulunduğu bir odada bekliyordum. İlkin pek bilemediğim, ancak sonradan, hayatımın belli bir safhasını geçireceğim kuluçka diye tabir edilen bir yere gideceğimizden söz ediliyordu...

En sağlıklı şekilde yumurtadan çıkabileceğimiz bir yerdi kuluçka. Annem fıtrî hayatındayken yumurta içindeki kardeşlerimin gelişebilmesi için yumurtayı ısıttığını, çevirdiğini ve sabırlı bir şekilde onun üzerinde beklemesinin gerekli olduğunu anlatmıştı. Hâlbuki şimdi annemin anlattığı faaliyetler sun'î olarak makinelerle sağlanıyordu. Önce 150 adet bölmesi bulunan tepsi şeklindeki viyollere, daha sonra da kuluçka makinelerine yerleştirildik. İçerisi karanlık olan makinede sıcak ve nemli bir hava hâkimdi. Havalandırmalar da söz konusu idi. Hele tepsilerin yavaş bir şekilde bir sağa bir sola çevrilişine ne demeli? Hâlbuki her şey taklitten ibaretti. Sadece annemin şefkati yoktu. 

Annem kuluçka sırasında yumurtayı vücudunun altında yer alan kılcal damarlarla ısıttığını söylerdi. Normal zamanlarda yerinde duramayan ve devamlı hareket hâlindeki annemi 21 gün boyunca o yumurtaların üzerinde hangi kudret kımıldatmadan tutmaktaydı acaba? Sanki annemle beraber gibi hissettim kendimi. Sabit sıcaklık altında gelişmem devam ediyordu. Havalandırma ve nem de taklitten başka bir şey değildi. Havalandırma devridâimiyle makinenin her tarafı eşit bir şekilde havalanabilmekte, böylece arkadaşlarımla ihtiyacımız olan taze oksijen sağlanmaktaydı. Yaşadıklarımdan sonra, annemin yumurtayı çevirmesinin ne kadar mühim ve hikmetli bir hâdise olduğunu daha iyi anladım. Çünkü kuluçka odasında 45 derecelik açı ile sağa ve sola doğru günde en az 6-8 defa çevriliyorduk. Bu çevirme işlemleriyle ısı düzenli ve eşit bir şekilde dağılabiliyordu. Ayrıca besin kaynağım olan yumurta sarısının bozulması ve doku farklılaşmaları sırasında hücre göçlerinin yerçekiminden zarar görmesi de engelleniyordu.

Organlarım teşekkül ettikçe ihtiyaçlarımın arttığını hissediyordum. Geliştikçe daha çok oksijen kullanıyordum ve bu oksijen hiç geciktirilmeden karşılanıyordu. Ne kadar mükemmel bir mühendislik harikasıdır ki, Yaratıcı (celle celâlühü), şekli başta olmak üzere yumurtanın bütün hususiyetlerini ihtiyacımı karşılayacak şekilde yaratmıştı. Kabuktaki yaklaşık 14.000 gözenek vasıtasıyla dışarıdan aldığım oksijeni, karbondioksit olarak pasif difüzyon yoluyla yine aynı gözeneklerden dışarı attım. Bu mükemmel programlama, et ve kemikle donatılmamda önemli rol oynadı. Gözeneklerin diğer mühim bir işi de yumurta içinde oluşan su buharını dışarıya çıkarmaktı. Eğer gözenekler gereğinden küçük olsaydı oksijensiz kalarak ölecektim. Yumurtadaki gözeneklerin gereğinden daha büyük olması hâlinde de, yumurtanın besin maddesi içindeki suyun buharlaşmasıyla yumurta kuruyacak ve ölümüm gene kaçınılmaz olacaktı. Bu harika durum, Allah'ın (celle celâlühü) ilminin ve kudretinin yumurta kabuğundaki gözeneklerde bile ne kadar hassas şekilde tecelli ettiğini gösterir. 

Yumurtayı terk etme vaktimin yaklaştığını hissediyordum. O kadar büyümüştüm ki, kuluçka devresinin sonlarında oksijen ihtiyacım iyice artmış ve gözeneklerden içeri giren oksijen de ihtiyacımı neredeyse karşılayamaz olmuştu. Ek oksijen ihtiyacım nasıl karşılanmıştı acaba?! Beni tepsilere dizerken sorduğum 'Acaba neden yumurtanın sivri tarafını aşağı gelecek şekilde yerleştiriyorlar?' sorusunun cevabını da bulmuştum bu arada. Her şeyi bilen Kudret-i Sonsuz, o muhteşem programında elbette bunu da tanzim etmişti. Haşlanmış bir yumurtayı soyduğunuzda, yumurtanın küt tarafında göreceğiniz hava odacığı, işte bu son dönemimdeki ihtiyacı karşılamak üzere yaratılmıştı. Çıkmaya yakın dönemde sevk-i İlâhî ile bu hava odacığının zarını gagamla deldim ve orada saklı tutulan oksijeni ciğerlerime çekerek ilk defa solunum yapmaya başladım. İhtiyaç ânıma kadar bu bölümdeki zarı delmemem ve zorunluluk hâlinde buraya yönlendirilmem tesadüfle açıklanabilir mi? Bu kadar hassas bir işi bu şuursuz hâlimizle nasıl yapabiliriz?"

Civcivin lisan-ı hâliyle anlattığı bu hakikatlerden arkadaşımın seslenmesiyle sıyrıldım. Aslında her varlık lisan-ı hâliyle bir hakikati dillendiriyordu. Evet, hikmet nazarıyla bakabildikten sonra, sadece civcivde değil, her şeyde O'nun varlığını, birliğini ve tasarrufunu görmek mümkün. Her varlığın, kendisine verilen vazifeyi, şaşırmadan, yorulmadan ve en mükemmel şekilde yerine getirmesini, insanın, tabiata, tesadüfe ve sebeplere havale etmesi hiç akıl ve mantıkla bağdaşır mı? Öyle ise insan, kendisine yakışır bir tarzda kâinata ibretle bakmalı, onu hikmetle konuşturmalı, derin bir tefekkürle yaratılış sırlarını anlamaya çalışmalıdır.

http://www.sizinti.com.tr/konular/ayrinti/bir-civcivin-verdigi-ders-haziran-2012.html

Yolculuk nereye ?

Havyar sever misiniz?
Ayıptır söylemesi, eskiden az da olsa yerdim.
Bizim evin arkasında tutulurdu dünyanın en kıymetli havyarını sunan balık, morina (mersin balığı).
Karadeniz’de yaşayan mersin balıkları yumurtlamak için Kızılırmak’dan içeri girmeye çalışırlarken, yakalanırdı.
Dev balıklardı mübarekler.
Ben diyeyim 100 kg., siz deyin 200...
Vallahi avcı palavrası değil, 1.500 kiloluk morina var tarihte.

Kuyruğu bile Karadeniz illerini beslemeye yeterdi (bu biraz avcı işi oldu)
Simsiyah, pırıl pırıl bir havyar çıkardı içinden.
Güzelce işlenip, kutulanır, doğru yurt dışına giderdi.

Geçen gün bir marketin balık reyonunda gördüm.
Bilenler bilir, havyar (siyah) kutusu tipiktir.
Baktım, Rusça ve kiril harflerinin takliti ingilizce chaviar yazıyor kapakda.
Bir de mersin balığı resmi. Altında da, “original product of Russia” yazmışlar.
Karadenizde mersin balıklarını bitirdik şükürler olsun.
Ruslar, Azeriler ve İranlılar uyanıklık yaptılar, Hazar Denizi’nde balığı yakalayıp ameliyatla yumurtasını alıp, balığı geri bıraktılar.
Biz Türk usulu çalıştık, balığı da, yumurtayı da yedik. (Hatta yumurtlama erginliğine gelmemiş balıkları da yedik).
Kavanozdan gördüğüm kadarıyla siyah inci taneleri parlıyor, tıpkı havyar.
Satıcıya sordum, “bu mersin balığı havyarı mı?”, “evet abi” dedi.
“Neden ucuz?” “Rusya’dan geliyor abi, Hazar havyarı”.
Kavanozun altındaki etiketi de okumalı. Derin bilgiler var orada.
İçindekiler: okyanus balık bulyonu (uskumru); tuz, zeytin yağı; pektin E211, sodyum benzoat E202, Potasyum Sorbat, Doğal renk E153.Muhteşem, değil mi?
Sen uskumruyu al, parçala, minik toplar yap, siyaha boya, koruyucu kimyasallarla harmanla ve elaleme “doğala özdeş havyar” diye kakala.
Satan adamın haberi yok.

Baktım markette zencefilli gazoz da var, ithal etmiş büyüklerimiz, sağolsunlar.
İçinde zencefil var mı? Yok. Aroması da, rengi de yapay.
Ama kendisi doğala özdeş.

Bizim bir çiçekçi var, serada karanfil ve gül yetiştiriyor.
Satmadan önce üstlerine koku sıkıyor.
Doğala özdeş gül!
Zavallı bülbül!

Kayseri’nin en ünlü mantıcısına götürdüler, Kaşıkla diye bir yer.
‘Yer’ demek doğru değil, entegre tesis mübarek.
Bir kapıdan 80 kilo giren, diğer kapıdan 100 kilo çıkıyor.
“En iyi Kayseri mantısı burada”
Aldım iki kutu, eve getirdim koydum dondurucuya.
Bir ay sonra yemeğe kalktık, baktık mantı acılaşmış.
Niye ki? Et mi bozuldu?
Etin bozulması mümkün değil, çünkü et yerine soya kıyması kullanıyorlar, içinde et olan mantı neredeyse kalmadı.
Acılık içindeki azot gazından geliyor.
Raf ömrü uzasın diye paketlenme aşamasında azotu basmışlar mantıya.
Doğala özdeş!

Bir bilgi daha: O, mantının raf ömrü uzasın diye içine konan azot gazı zamanla gıda zehirlemesine yol açıyor.
Bunların hepsi doğayla özdeş gazlar. Onlara “gıda gazı” diyorlar.
Azot gazı da, oksijen de istenmeyen durumlarda inert atmosfer oluşturarak gıdaların kısa sürede bozulmasını önlüyor.
Mesela, taze etlere de oksijen gazı veriyorlar ki, hep taze, kıpkırmızı görünsün raflarda.
Yasal bunlar, girin internete “gıda gazı” diye yazın, görün neler yediğinizi.

Markete üzüm gelmiş. Kırmızı, iri, dipdiri şeyler.
Erik gibiler maşallah!
Nereden geliyor bunlar?
Şili'den.
Şili mi?
Evet!
Kaç gündür buradalar?
3-5 gün oldu.
Düşünün, Şili'nin bir köyünde topluyorlar bunları.
Uzun yolculuklar sonunda bizim kasabaya kadar geliyor.
Bir süre bizim manavda bekliyor. Alıyorsun eve getiriyorsun, evde de 3-5 gün daha, bana mısın demiyor.
Hala kütür kütür.
İyi ama, nasıl?
Şahane şeyler var, adına ilaç diyorlar. Üzümlere verilen bu ilaçlardan birinin etiketindeki faydaları sayalım mesela:
Dane büyüklüğünü arttırır,
Dane ağrılığını arttırır,
Dane şeklini daha düzgün olarak değiştirir,
Tam olgunlaşmadan daneye parlak sarı yeşil rengini verir,
Dayanıklı ve dirençli kabuk sayesinde hasat ve hasat sonrası olabilecek yaralanmalar en aza iner, hastalıklara direnç katar,
Kullanım dozu yükseldiğinde sofralık üzümlerde hasadı geciktirir.
Raf ömrü uzar.Nedir bu?
Sitokinin.
Büyüme hormonu.
Bakın şu şansa ki, sitokinin insanda da aynı işe yarıyor.
Sonra anneler şikayet ediyorlar “ee benim çocuk erken kıllanıyor!”
Bu dünya böyle hanım abla, sen üzümü alırken kıllanmazsan, çocuğun kıllanır.

Adana’da çiftçilerle çalışıyoruz.
Yaz güneşi altında soğutması olmayan tankerle süt topluyorlar mandıralara.
Şöföre soruyorum “bozulmuyor mu bu sıcakta süt?”
“Abi, tankere iki bardak hidrojen peroksit döküyorum, akşama kadar bir şey olmuyor.”
Hidrojen peroksit dediği şey kadınların saçlarının rengini açmak için kullandıkları bir kimyasal.
Çok kötü değil, sadece canlıları öldürüyor.
Süte koyunca bütün bakteriler ölüyor, geriye bozulacak bir şey de kalmıyor.
Doğala özdeş süt!

Bu anlattıklarımın hepsi yasal.
Temel problem şu ki: İnsan doğa ilişkisi değişti.
İnsan yeni bir doğa kurgusu yaptı, kendini doğanın dışına aldı, doğayı alınır-satılır mal yaptı, sentetikleştirdi ve tüketime sundu.Hal böyle olunca, insan kendinin doğal bir varlık olduğunu unuttu.
(beşer işte, unutacak elbet)

İnternetten pantalon, ayakkabı, peynir, arkadaş ve sevgili edinmeyi marifet bildi.
Optik kabloların sunduğu hayatı da hayat bildi.
insan artık bu
Doğala özdeş!

Direnmek lazım.
Bakkalı, manavı, kasabı, süpermarkete karşı korumak lazım.
Semt pazarlarını kullanmak, pazarcı esnafıyla dostluk kurmak lazım.
Hijyen, reklam, ambalaj illizyonuna teslim olmamak lazım.
Bir de, son moda “doğal ürün – yöresel ürün pazarı” adıyla işin cılkını çıkartanlara karşı uyanık olmak lazım.

Ama en önemlisi, ara sıra doğaya çıkıp, derin derin nefes almak lazım.
Dilerim ki, Tanrı, toprak ana ile gök babanın evladı olduğumuzu hatırlatmak için çok acı çektirmez.
--
DAİMA İYİLİKLERLE... 

Yorgunluğun çaresi demir mi?

Rehavet, zayıflık ve baygınlık hissinin en yaygın nedenlerinden biri yüksek seviyede demir eksikliği.

Kanada Tıp Derneği dergisinin, 198 kadın üzerinde yaptığı araştırma demir haplarının, düşük demir seviyesine sahip kadınlarda etkili olduğunu ortaya koydu.

Ancak, demir seviyesinin normalden yüksek olması da sağlık açısından tehlikeli olabilir.

Araştırmacılar, 18-53 yaşları arasında değişen üreme organları sağlıklı kadınlarda yaptıkları inceleme sonunda yorgunluk hissinin ortak bir sorun olduğunu belirtti.

Hiçbir tıbbi açıklaması olmadan yorgunluk hisseden yaklaşık 200 kadın araştırmaya katıldı. Araştırmaya katılan kadınların yarısına, her gün 80 mg oranında ağızdan demir tablet, diğer yarısına da şeker hapları verildi.

Yorgunluk hissi değerlendirmesi tedavi öncesi ve tedaviden 12 hafta sonra yapıldı.

Araştırma ekibine İsviçre ’de Lozan Üniversitesi’nden katılan Dr. Bernard Favrat, “12 hafta boyunca verilen demir desteğinin yorgunluk hissini yüzde 50 düşürdüğünü gördük” dedi.

FAZLASI DA ZARARLI

Favrat, ‘tıbbi olarak açıklanamayan’ yorgunluk hissine sahip kadınların demir eksikliği olasılığını dikkate alması gerektiğini söyledi.

İngiltere Diyetetik Derneği sözcüsü Rick Miller, demir fazlalığının da organların iflas etmesine neden olabileceği konusunda uyardı.

“Her şeyden önce, yorgunluk hissinin birçok nedeni olabilir” yorumunu yapan Miller, yorgunluk hissinin tam olarak anlaşılamadığını, spor, diyet ve uyku düzenin de etkin rol oynayabileceğini söyledi.

Miller, “Araştırmanın geçerliliği var ama önemli olan her etkenin değerlendirilmesidir” dedi.

Dünyada bir ilki gerçekleştirdi

Varis denince pek çoğumuzun aklına, bacaklarda gözle de görülen mavi-yeşil renkte damar genişlemeleri geliyor. Halbuki varisin, geceleri bacakların huzursuzluğundan derin yaralara kadar giden bir hastalıklar bütünü olarak değerlendirilmesi gerekiyor. Söz konusu yaralar, kendini önce bacağın iç kısmındaki topuğun hemen üstünde gösteriyor. Tedavi edilmemesi halinde ise bacağın kaybına kadar gidebilen derin yaralara dönüşüyor. Bazen hastada bacak damarında pıhtı oluşumu ve bu pıhtının akciğerlere ulaşımı nedeniyle ölüme neden olabilecek sonuçlar da doğabiliyor.

KRAMPLARA DİKKAT!

Bacaklarda ağırlık hissi, şişkinlik, kaşıntı, geceleri artan kramplar, hastaların şikâyetleri arasında bulunuyor. Varis, vücudun yani bacakların alt kısmında toplanan kirli kanı kalbe taşıyan toplardamarların genişleyip, kıvrımlı bir hal alması olarak tanımlanıyor. Bu kanı kalbe taşıyan her bir bacakta 2 ayrı toplardamar sistemi bulunuyor. Bunların hemderinin hemen altındaki toplardamar hemde kirli kanı taşıyan, kasların içinde yerleşmiş ana toplardamarlar olduğu belirtiliyor. Derinin hemen altında, gözle de görülebilen ve kozmetik ya da ağrı, şişkinlik şikâyeti yapan damar, “dış varis” olarak tanımlanırken, asıl önemli olan ve kanın çoğunu taşımakla görevli içte bulunan toplardamarın genişlemesi veya kapaklarının görevini yapamaması, “iç varis” olarak adlandırılıyor.

İKÂYET TEKRARLIYOR

İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kalp ve Damar Cerrahisi Klinik Şefi Doç. Dr. Ahmet Akgül , varis tedavisinin damar cerrahisiyle ilgilenen tüm doktorlar tarafından uygulanabildiğini söylüyor. 

YÖNTEM NASIL ÇALIŞIYOR?

Web of Science'da “Akgül'ün doğal kelepçe tekniği” olarak geçen bu operasyon öncesinde, yapılan Doppler ile hastanın çalışmayan kapağının yeri tespit ediliyor ve çok küçük bir kesi ile hem işlevsiz dış varis hem de iç varis düzeltiliyor. Dünyada ilk ve tek olarak, Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde uygulanan bu cerrahide vücuda zararlı hiçbir sentetik ürün kullanılmıyor. Doç. Dr. Ahmet Akgül, bu yöntem sayesinde hem iç hem de dış varis sorunlarından kurtulan hastaların sonuçtan memnun olduğunu söylüyor.

VARİSTE AKGÜL TEKNİĞİ

Doç. Dr. Ahmet Akgül, iç toplardamar cerrahisinin dünyada bazı merkezlerde yapıldığını ve özellikle iç damarın kapaklarının onarımına çalışıldığını söylüyor. Buna karşın yanlış bir uygulama iç damarda pıhtı oluşumuna yol açabiliyor ve bu da akciğere gidebildiği için hastanın yaşamının riske girmesine neden oluyor. Bacakta toplardamar tıkanıklığı oluşması, uzun sürecek sıkıntılı günler anlamına geldiği için iç varis ameliyatlarının tehlikeli ve zor olduğu belirtiliyor.

Kendilerinin geliştirdiği ve şu ana kadar onlarca hastada uyguladıkları yöntemde, bu riskin ortadan kaldırıldığını söyleyen Akgül, hastaların iç toplardamar kapaklarını kendi dokularıyla onardıklarına dikkat çekiyor.

HABERTÜRK